เรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย!! เกย์หนุ่มเล่าประสบการณ์ กินดีอยู่ดี พร้อมชีวิตรักในคุก

เรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย!! เกย์หนุ่มเล่าประสบการณ์ กินดีอยู่ดี พร้อมชีวิตรักในคุก

ถ้าพูดถึงเรื่องของคุก เรื่อนจำ คงจะเป็นสิ่งที่ไม่มีใครปราถนาอย่างแน่นอน แต่พวกที่ทำความผิดนี่คือสถานที่ต้องเข้าไปรับโทษ ทบทวนชีวิตของตัวเองใหม่ กับสิ่งที่ทำผิด ถ้าไม่เข้าไปข้างในก็คงจะไม่รู้ความลำบาก สภาพภายในเป็นอย่างไร ล่าสุดก็มีสมาชิกพันทิปหมายเลข 37664490 ซึ่งเป็นเกย์ ที่ต้องเข้าไปรับโทษในเรือนจำเป็นเวลา 1 ปี 6 เดือนเต็ม ได้ออกมาเล่าถึงประสบการณ์จริง โดยระบุว่า...

ชีวิตในรั้วกำแพง ตอนที่1 ทำไหม? ชีวิตต้องเป็นแบบนี้ด้วย


ทันทีที่ศาลตัดสิน จำเลยรับสาระภาพศาลลดโทษให้กึ่งนึงเหลือ 1ปี6เดือน เท่านั้นแหละคับหัวใจผมตกไปอยู่ตะตุ่มเลยน้ำตาไหลออกมาทันทีโดยไม่รู้ตัว หันไปมองหน้าแม่ คนที่เสียใจที่สุดไม่ใช่เราแต่เป็นผู้หญิงที่อยู่ข้างเรามาทั้งชีวิต ทันทีที่ศาลตัดสินเสร็จก็มีเจ้าหน้าที่เรือนจำมารอรับอยู่แล้วในห้องตัดสิน เจ้าหน้าที่เอากุลแจมือมาล็อกทันที แล้วนำตัวเราไปฝากขังใต้ถุนศาล พอผมเดินมาถึงก็เห็นผู้ต้องขังคนอื้นๆที่มาออกศาลเพื่อรอการตัดสิน ประมาณ 10 กว่าได้ พวกเค้าหน้ากลัวมาก (ในความคิดของผมตอนนั้น) มีรอยสักเต็มตัว บางคนสักหัวจรดเท้า ไส่ชุดสีน้ำตาล ไส่ตวนที่ข้อเท้าด้วย ในตอนนั้นคือผมเป็นเป้าสายตามาก ทุกคนมองมาที่ผม แล้วก็มีหนึ่งคนเดินเข้ามาหาผม ผมกลัวมาก..!! แต่คำแรกที่เค้าพูดกับผมคือ หิวไหม? กินข้าวก่อนไหม (คือตอนนั้นมีข้าวกล่องที่ญาติซื้อมาให้ผู้ต้องขังที่ออกศาล) ด้วยความกลัวผมจึงบอกไปว่า ไม่เป็นไรคับ หลังจากนั้นก็เริ่มชวนเราคุยไปเรื่อย บร่าๆ ถามชื่อเสียงเรียงนาม สุดท้ายที่เค้าพูดกับผมคือ ไม่ต้องกลัวน่ะ ข้างในไม่หน้ากลัวอย่างที่คิด พร้อมกลับเอามือตบไหล่ผมเบาๆ แล้วถามผมว่ามีตัวป่ะเนี้ย? ตอนนั้นผมก็งง อะไรว่ะมีตัว ผมไม่ได้ตอบอะไรได้แต่ยิ้มๆ พี่เค้าก็เดินไปนั่งกินข้าวต่อ สักพักอีกหนึ่งคนเดินเข้ามาถามอีก เรียกเราพี่ๆมีตัวป่ะเนี้ย คำถามนี้อีกแล้ว ผมเลยถามกับไปว่ามีตัวคืออะไร เค้าก็ตอบ มีตัวคือเป็นป่ะเนี้ยเป็นเกย์เป็นกระเทยอ่ะ พี่เป็นรึเปล่า เราก็เลยตอบไปว่าเป็นเกย์ เค้าก็ยิ้มๆไม่ได้พูดอ่ะไรต่อ สักพักเพือนเรามาถึงศาลแล้วคุยกับเราให้กำลังใจเรามาสะดุจอยู่คำพูดนึง"ดูแลตัวเองด้วยขาวๆแบบไม่หน้ารอด" 

ผม: ฮืมม นิให้กำลังใจกูมากเลยนะ
เพื่อน: คงชอบอ่ะ ผช เยอะนิ 55 กูล้อเล่นมีตบท้ายว่าล้อเล่น
ผม: หน้ากลัวมีแต่รอยสัก




หลังจากคุยกับเพื่อนเสร็จก็นั่งรอจนถึง 5 โมงเย็นก็มีรถของเรือนจำมารับไปที่เรือนจำถึงเรื่องจำประมาณ 5โมงครึ่ง พอถึงหน้าประตูเรื่องจำก็เดินมากับผู้ต้องขังใหม่อีก 7 คนและผู้ต้องขังเก่าที่ออกศาลอีก10กว่าคนเข้าแถวหน้ากระดานแล้วนับยอด หลังจากนั้นก็แก้ผ้า ตรวจข้นตามเสื้อผ้าร่างกายของเรา อาขา อาปาก ลุกนั่ง5ครั้ง แล้วแหกตูด ก็มีคนเดินตรวจ ตรวจเสร็จก็เอาชุดหลวงมาให้ไส่ เป็นเกางเกงเลย์สีกลม เสื้อคอกลมสีฟ้าเขียนด้านหลังว่าแดน5 หลังจากไส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็พาเราไปที่แดน5 ระหว่างทางเดิน ผมก็เห็น แดน1 แดน2 แดน3 แดน4 แดน5 แดน6 มีทั้งหมด6แดน หลังจากเข้าประตูแดน5เรียบร้อยแล้วเป็นเวลาประมาณ6โมงเย็น คือแบบเงียบมากไม่ค่อยมีคนเลยนั้นเป็นเพราะผู้ต้องขังขึ้นเรือนนอนกันหมดแล้วเหลือแต่พวกผู้ต้องขังที่เป็น ผชล หรือ ผู้ต้องขังที่มีหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานนั้นเอง ประมาณ10คน ก็กรอกประวัฒิเราทั้งหมดถ่ายรูป(แก้ผ้าถ่ายด้วย)แล้วก็ตัดผมทรงนักเรียน หลังจากกรอกประวัฒิเสร็จก็มีพี่ ผชล คนนึงถามเราอีกว่าน้องมีตัวเปล่าถ้ามีให้บอกจะได้เอาไปนอนห้องกะเทย (ในใจตอนนั้นมันมีห้องกะเทยด้วยหรอว่ะ) แต่ก็ตอบพี่เค้าไปว่าเป็นเกย์คับ พี่เลยบอกดีแล้วจะได้ไปอยู่ห้องกะเทย หลังจากเก็บข้อมูลเสร็จก็ ทุ่มกว่าๆ ก็ให้เราไปกินข้าว ข้าวมือแรกในเรือนจำ โอมายกอดดด...!! ข้าวต้มรากมะระกอ ผมก็กินอ่ะเพราะหิวกินได้ 4-5คำ บางคนก็กินจนหมด ด้วยความหิว หลังจากกินกันเสร็จแล้ว พี่ๆ ผชล ก็ให้เราไปอาบน้ำ แต่...!! สบู่ไม่มี แปลงสีฟันไม่ ไม่มีอะไรสักอย่าง แต่โชคดีมี พี่ ผชล คนนึงเอาของอาบน้ำมาให้ใช้ก่อนก็มีสบู่ ยาสระผม ยาสีฟัน ครีมทาผิว ครัมทาหน้า คือครบอ่ะ แล้วบอกว่าอาบเสร็จมาหาพี่หลังราวนะ ผมก็บอกคับๆ โดยไม่ได้คิดอะไร พออาบกันเสร็จผู้ต้องขังใหม่คนอื้นๆก็แต่งตัวกันอยู่ตรงที่อาบน้ำนั้นแหละส่วนผมก็เดินเอาของอาบน้ำไปคืนพี่เค้าที่หลังราว คือแบบมืนๆนึด เอิ้ม พอเจอพี่เค้า
ผม: พี่ผมเอาของอาบน้ำมาคืน
ผชล: อม*** ให้พี่หน่อย
ผม: ไม่เอาพี่
ผชล: นะนะนะ พร้อมกับดึงเราไปกอด หอม (ปะนึงผมเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึง) 55 แต่คือผมสูง178 หนัก70
ผมก็ดิ้นไม่ยอม จนมีพี่ ผชล อีกคนเดินมา บอกไอ้โย่งพอแล้วอย่าไปแกล้งน้องมัน หลังจากนั้นก็เตรียมตัวขึ้นห้องนอน ก่อนขึ้นก็จะมีผู้คุม คือเจ้าหน้าที่เรือนจำมานับยอดก่อน พร้อมสอนวิธีนับ ขานเลขแล้วยกมือขวา เอ้านับ...!!(เสียงหนักแน่น) หนึ่ง สอง สาม....แจ็ด ยอดผู้ต้องขังใหม่ 7 คน ครบคับ นับเสร็จผู้คุมมองมาที่แถวแล้วถามว่าไหน..!! ใครเป็นกะเทย จะไปอยู่ห้องกะเทย ผมเลยยกมือ ผมคับ
ผู้คุมพูดขึ้นว่า: โห.......!! เนี่ยนะกะเทย หน้าหล่อกว่ากูอีก ขนเยอะชิปหายกะเทยเฮียไร

เอิ่ม..!! ในใจตอนนั้นคือ กูเป็นเกย์ป่ะไม่ใช่กะเทยยยย หลังจากนั้นก็พาขึ้นเรือนนอน ผู้คุมส่งผู้ต้องขังใหม่ที่มาพร้อมผมอีก6คนนอนห้องซอยชั้นสอง ส่วนผมขึ้นไปชั้น3 เพื่อที่จะไปห้องกะเทย ชั้น3มีทั้งหมด 16 ห้อง กะเทยนอนห้อง 3/2 ระหว่างทางเดินก็จะเดินผ่านห้องผู้ต้องขังชายอีกหลายห้อง ห้องนอนจะเป็นลูกกรงกั้นห้องเป็นปูน ระหว่างที่ผมกำลังเดินไปที่ห้อง3/2 ก็ต้องเดินผ่านห้องผู้ชาย ก็เกาะลูกกรงยืนดูแล้วพูดว่า เฮีย..!!เม่งโคตรหล่อบ้างล่ะ เม่งขนเยอะชิปหาย อะไรประมาณเนี้ย แล้วก็เดินมาถึงห้อง3/2
ก็มีหัวหน้าห้องรายงานแก่ผู้คุมว่า ยอดเดิม 36 รับเพิ่ง 1 คน 37 คนครบค่ะ หลังจากนั้นผมก็เข้าห้องไป ผมกวาดสายตาไปทั่วห้องมีแต่กะเทยจิงๆ มีทั้งกะเทยมีนม กะเทยแก่ กะเทยเด็ก กะเทยตัวแม่ เกย์ก็มี ทั้งหมด37คนรวมผม คือแบบห้องแน่นมาก OMG แล้วจะนอนตรงไหน

ตอนที่ 2 ชีวิตจริงในรั้วกำแพง จากเกย์กลายเป็นกะเทยเฉย

ทันทีที่ผมได้เข้ามาในห้อง 3/2 ห้องกะเทย ผมรับรู้ได้เลยถึงสายตาความรู้สึกอำมหิต ที่ทุกคนมองมาที่ผม (ความรู้สึกตอนนั้นคือกูจะโดนอะไรว่ะเนี้ย) ผมไม่รอช้าหลังจากเดินเข้ามาในห้องหลังจากสิ้นเสียงรายงานของหัวหน้าห้องรายงานต่อผู้คุม ผมยกมือสวัสดีทุกคน "สวัสดีคับพี่ๆทุกคน" ทุกคนก็ยิ้มๆ แล้วหัวหน้าห้องก็บอกให้ผมไปนอนสายกลาง (ผมจะอธิบายห้องนอนให้ฟัง) ในห้องเป็นห้องสี่เหลื่ยมผืนผ้าต้นห้องเป็นประตูเข้าออก แน่นอนแหละว่าพวกที่ขาใหญ่จะนอนกัน หรือ พวกกะเทยที่มีอำนาจที่สุดในห้องนั้น ที่พวกเรารู้จักกันดีในนามคุณแม่ ท้ายห้องจะมีบล๊อก หรือ ห้องน้ำ นั้นเองคับ ในคุกจะเรียกบล๊อกเพราะเป็นบล๊อกสี่เหลี่ยมกั้นมาแค่เอว ไม่มีประตู เวลาเข้าจะรู้สึกถึง ภาพกลิ่นและเสียงได้เป็นอย่างดี มีพัดผมเพดาน3 ตัว ในห้องมีทีวี 32 นิ้วจอแบน จะเปิดทีวีตั้งแต่ 4โมงเย็นถึง 3ทุ่ม ตรงบล็อกห้องน้ำนั้นจะมีกะเทยแบบแก่ๆนอนกัน ทุกคนจะนอนแบบเอาหัวเข้ากำแพงหมดเว้นตรงกลางไว้เป็นทางเดิน แต่ด้วยในห้องคนเยอะผมจึงได้นอนตรงทางเดินของห้องที่เรียนกว่าสายกลาง ที่นอนคือทางเรือนจำมีผ้าให้3 ผืนห่มผืนนึง ปูผืนนึง แหละเอาไว้หนุนหัวผืนนึงคับ หลังจากจัดแจงที่นอนเสร็จเรียบร้อย ผมรับรู้ได้เลยถึงความเบียด ต้องนอนตะแคงอ่ะ แหละนอนตรงปรายเท้าคนอื้นๆ เฮ้ยย..!!

ชีวิต พอสักพักกะเทยหลายๆคนเดินมานั่งคุยกับผมและสัมภาษณ์ต่างๆนาๆว่า เป็นเกย์หรอ? เป็นแบบไหน? โดนคดีไร? ตัดสินมารึยัง ผมก็ตอบหมด ผมเป็นเกย์คับ แบบไหนได้หมดคับ โดนคดียักยอกทรัพย์ คับประมาณนี้ หลังจากสิ้นเสียงสัมภาษณ์ กะเทยหัวหน้าห้องก็พูดคนมาว่า "ไม่ต้องกะแดะแอ็บแมนหรอกยิ้ม" เดียวก็กลายหมดอ่ะอีพวกเกย์ กลายคือกลายเป็นกะเทยอะไร ตอนนั้นผมแบบเอิ่มมองบนแปบ แล้วก็มีกะเทยเด็กมาแกล้งผมจับจู๋มั่ง หอมแก้มมั่ง กอดมั่ง โอ้ยยยยย ตอนนั้นแบบ อยากกลับบ้านนนนนนน...!! ถอนหายใจชุดใหญ่พอเล่นกันเสร็จก็มีการแนะนำ ให้รู้จักสมาชิกในห้อง ก็แนะนะ คุณแม่ใหญ่ ชื่อแม่เอฟ เป็นคนคุมกะเทยทั้งหมดในแดน5 ผมก็ยกมือไหว้ แล้วก็แนะนำคนอื้นตามกัน จนตอนนี้เวลา3ทุ่มทีวีก็ปิดลง ทุกคนเตรียมตัวนอน แต่ไฟไม่ปิด เปิดแบบสว่างโล้เลยย ผมก็พยามข่มตาหลับแต่ก็นอนไม่ค่อยหลับ มีคนเดินเข้าห้องน้ำตลอด เป็นช่วงๆเข้าใจเลยทำไมถึงให้นอนสายกลาง ผมนอนคุมโปร่งร้องไห้จนหลับไปเอง มารู้ตัวอีกที มีเสียงนกหวีดดังขึ้นเวลาตี5 คือแบบแหกตาตื่นมากก ทุกคนก็เก็บที่นอนพับเรียบร้อยว่างเรียกกันเป็นระเบียบแล้วก็นั่งต่อแถวกันเพื่อรอเวลาสวดมนต์ในเวลา6โมงเช้า จะเปิดบทสวดผ่านทางทีวีแบบนี้ทุกวัน เวลาประมาณ7โมงก็มีเสียง กุญแจดังขึ้น นั่นเป็นเวลาเปิดขัง ผู้คุมจะขึ้นมาเปิดขัง หลังจากนั้นทุกคนก็ลงจากตึกเรือนนอน คือตอนลงแบบลงมาพร้อมกันทุกห้องอ่ะ บันไดทางลงไม่ต้องพูดถึงแน่นมากกกก... ระหว่างนั้นคือให้ทุกคนไปอาบน้ำ ซักผ้า กินข้าว ในเวลาอันรวดเร็ว 45 นาที OMG ตอนนั้นคือเราไม่มีของอาบน้ำเลยแต่โชคดีที่มีเพื่อนกะเทยให้ยืมก่อนก็คือไปอาบกับเค้าเลย ที่อาบน้ำเป็นแบบฝักบัวติดกันเป็นทางยาว ก็อาบแบบแย่งกัน อ่ะต้องทำเวลา พอทำธุระส่วนตัวเสร็จก็มีเสียงออดดังขึ้น ออดดดดดดดดด......!!!

นั่นเป็นเวลาเข้าแถวเคารพธงชาติแล้ว คือเข้าไปต่อแถวกินข้าวในโรงเลี้ยงไม่ทัน โรงเลี้ยงคือโรงอาหาร แจกข้าวฟรี ตอนนั้นผมไม่เข้าใจว่าคนคุกเค้าอยู่กันยังไง ผมไส่ชุดหลวง ไม่มีรองเท้า แต่ทำไมคนอื้นๆมีรองเท้า ผมเลยถามเค้า เค้าบอกว่าให้ญาติซื้อให้ ผมก็อ่อ... หลังจากเคารพธงชาติเสร็จก็มีการนับยอดทั้งหมดทีล่ะห้อง ในแดน5 ตอนนั้นมีทั้งหมด หนึ่งพันห้าร้อยกว่าคนคือเยอะมาก นับยอกเสร็จผู้คุมตะโกนสั่ง "ทั้งหมดเลิกแถว" นักโทษทั้งหมดพันห้าร้อยกว่าคนตอบรับเป็นเสียงเดียวกันดังก้อง"ขอบบบบบบ คุณณณณ คับบบบบ" หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายไปทำงานของตัวเอง ผมถามเพื่อนกะเทยด้วยกันว่าแล้วต้องทำอะไร เค้าบอกให้ผมรอฟังประกาศเรียกจำแนกกองงาน ก็จะมีกองงานพับถุง ไม้แขวนเสื้อ ไม้หนีบ ปากกา ดอกไม้ แล้วก็พับกล่อง แล้วแต่ว่าจะใครได้อยู่กองงานไหน. ระหว่างนั้นให้ผมเดินเล่นไปพลางๆก่อน......

           ระหว่างที่ผมเดินดูรอบ ดูชีวิตความเป็นอยู่ของคนข้างในอยู่นั้น ก็มีผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาหาผมแล้วพูดว่า

เธอๆ ชื่ออะไร มาอยู่กับพี่ผมไหม พร้อมเอารองเท้าคู่ใหม่มาให้ผม แล้วบอกว่าพี่ผมชอบอ่ะ ไปอยู่กับพี่ผมน่ะ ตอนนั้นในใจคืออยู่อะไรอยู่ยังไง (ผู้ชายคนนั้นชื่อจั้ง) จั้งพาผมไปหาพี่ของเค้า แล้วก็บอกให้ผมไส่รองเท้าด้วย รองเท้าเป็นรองเท้าแตะแอทด้าสีขาวคับ นิยมกันข้างในมีขายในเรือนจำ99บาท ผมก็เดินตามไป จนถึง หลังตึกก็เจอกับ.....!!
จั้ง: เนี้ยพี่ผมชื่อบอย (ฉายาบอยปากดำ)
บอย: หวัดดีคับ ผมก็: คับ
บอย: เทอชื่อไรอ่ะ
ผม: อามคับ
บอย: มาอยู่กะผมน่ะ มาเป็นแฟนผมน่ะผมดูแลอามเอง
ผม: ในใจตอนนั้นคือ เห้ยยยย...!! อ่ะว่ะเนี้ย ผู้ชายแท้ๆรอยสักเต็มตัว ขอกรูเป็นแฟน ด้วยความที่ตื่นเต้นก็ตอบตกลงไป 55 ไว้เวอร์
บอย: ยังไม่ได้กินข้าวช่ะ (บอยถามผม) ให้คนไปแอบดูมา 55
ผม: อ้าวจิงดิ
บอย: จั้งไปต้มมาม่าปลากะป๋องให้เมียกูดิ๊ เอิ่มใช้คำว่าเมียกู กูเนี้ยแหละเขิญไปอีกกกก
สิ้นเสียงคำสั่งบอย จั้งรีบวิ่งไปทำทันที

ระหว่างนั้นก็มีเพื่อนๆบอยเข้ามาแซวๆ เยสบอยมีเมีย เทอๆอย่าทำเพื่อนเราเสียใจนะ มันไม่เคยเลี้ยงกะเทยมาก่อนเลยติดคุกมาหลายรอบเพิ่งเห็นครั้งเนี้ยแหละ

ผม: ก็ยิ้มๆ บอยก็ชวนผมคุยเรื่องต่างๆแล้วถามว่าของใช้ต่างๆของใช้ส่วนตัวเดียวบอยจักการให้หมดเลยนะไม่ต้องห่วง ไม่ถึง10 นาที จั้งก็เอามาม่าปลาป๋องมาให้กิน ผมก็นั่งกินสักพัก บอยก็พูดขึ้นมาว่าอยากได้อะไรให้บอกแต่ต้องอยู่กับบอยทั้งวันน่ะ เราก็อื้มๆ
บอย: อามนั่งรอเค้าแปบนึงน่ะ. ผมก็รอประมาณ5นาที

บอย: อ่ะของใช่ ใช่ไปก่อนนะขาดเหลืออะไรบอกบอย เสื้อผ้าไส่เสร็จเอากองไว้ตรงนี้เดียวให้จั้งมันซัก อามอยากกินอะไรตอนกลางวันเดียวเราไปซื้อกัน..

คือแบบพึ่งรู้ว่าข้างในมีข้าวแกงขายเหมือนข้างนอกเลยมีทุกอย่าง. แล้วของใช่ให้ที่บอยเอามาให้มี สบู่เบนเนท ยาสระผม ยาสีฟัน แปลงสีฟัน โฟมล้างหน้า ครีมทาหน้ากานิเย่ ครีมทาผิวไวท์สปา น้ำหอม12 ลูกกลิ้ง ที่สำคัญมีดโกนหนวด 5 อัน บอกให้เราไปโกนขนขาด้วย 555 ผมก็โกนนะ โกนวันนั้นเลยคือไหนๆก็ไหนๆแล้ว ชุดบอล2ชุด เสื้อกุยเฮง 5 ตัว กางเกงจับหมู 5 ตัว (ถ้าไม่รู้จักรองดูในกลูเกิ้ลน่ะคับ).........

ตอนนั้นผมแบบเห้ย..!! มีแบบนี้ด้วยอ่อว่ะ มารู้ทีหลังว่าชุดบอลเนี้ยจ่างผู้คุมถือเข้ามาให้ ราคาขายข้างในตกชุดล่ะ 1000 เสื้อคุยเฮง กางเกงจับหมู ชุดล่ะ 500 มันเป็นแฟชั่นของในเรือนจำอ่ะ คือต้องไส่แบบนี้ถึงจะดูมีตัง สังคมข้างในจะเรียกกลุ่มสังคมว่าบ้านตอนนั้นบอยอยู่บ้าน OROS ถือว่าเป็นบ้านใหญ่ขาใหญ่ในแดน5 เลย มีลูกน้องมากมาย คือพาเราสบายไปด้วยเลย ข้างในก็มีธุรกิจมากมายนะทั้งโต๊ะบอล การพนันต่างๆ เงินกู้ ขายแกง แกงคือจดเบิค 30บาท แต่เราเอามาขาย45 2ถุง75 มีแกงให้เลือกหลายอย่าง มีอาหารจานเดียวด้วยจานเดียวคือ พวกข้าวมันไก่ กะเพราราดข้าวมาเป็นกล่องๆคับราคาเท่ากัน. ถามว่าแล้วจะมีคนมาซื้อเราหรอตอบเลยบอยขายหมดทุกวัน เพราะซื้อติดบ้างยังไม่จ่ายไรงี้ คือบอยทำหมด หลังจากนั่งคุยกันสักพักบอยก็พาผมเดินไปหาแม่เอฟ ตัวแม่ของกะเทย บอกให้ที่นอนผมดีไหมตอนนี้ผมคบกับอามแล้ว แม่เอฟตอบว่า เดียวคืนนี้ให้นอนหัวห้องเลย คือแบบดีอ่ะ แล้วก็เรียกเราลูกสาวแม่ ทันที ชีวิตข้องในเหมือนแบบต้องทำให้คนยอมรับต้องมี ถึงจะสบายได้ผมโชคดีที่เจอบอย ระหว่างที่คบกันบอยไม่เคยพูดถึงเรื่องSEXเลย

ระหว่างนั้นบอยดูแลผมดีมาก ทั้งอาหารการกิน ความสะดวกสบายผมมีทุกอย่างภายในเวลาสองอาทิตย์ เครื่องสำอางยังมีจะบอกว่าโคตรแพง แป้งบูเต้แป้งพับเนี้ยข้าวนอกขาย25-50 แต่ข้างใน800 ลิปเขียวตามตลาดนัด10-20 ขายแท่งล่ะ1000 เป็นที่นิยมในกลุ่มกะเทยข้างในคือ ของมันต้องมี ไม่งั้นถือว่าจน ถามว่าเอาเข้ามาได้ยังไง จ้างผู้คุมนำเข้ามา ให้ญาติเราเอาของไปให้แล้วก็ค่าถือเข้าค่าถือเข้าก็ 5000-10000แล้วแต่ ของเยอะหรือน้อยถ้าจะเอาเงินสดเข้าก็ พันล่ะ1ร้อย หลายคนถามว่าเงินสดเอามาทำไรข้างใน ก็เอามาใช่จ่ายค่าบอลเอาไว้ปล่อยเงินกู้บ้าง เอาไว้ยัดเงินให้ผู้คุมเวลาเราทำผิดกฎเรือนจำจะได้ไม่ถูกทำโทษ เรียกว่าการเสริฟผู้คุม เราคบกันมาสักพัก ก็2อาทิตย์ ก็แต่งงานกันงานแต่งก็ไม่มีอะไรมากซื้อแกงมาแจกผู้ต้องขังอะแหละ อารมณ์โต๊ะจีนทั่วๆไปแต่นั่งกินกันเป็นวง หลายสิบวง แกงสองร้อยกว่าถุง นั่งกับพื้นเนี้ยแหละแล้วก็มีคนมาอวยพรต่างๆ เหมือนงานแต่งข้างนอกเลย ชุดที่เราใส่ก็เป็นชุดบอลคู่แมนยู สีแดงในงานวันแต่งของเรา หลังจากงานแต่งหนึ่งวันบอยก็ชวนไปมีอะไรด้วยกันผมก็ยอมนะเพราะรักไปแล้ว

ตอนนั้นครั้งแรกผมไปที่สโตร์เก็บของ ในหมู่กะเทยจะรู้กันดีว่ามันคือโรงแรมที่ดีที่สุดในนั้น มีทุกอย่างปูผ้าอย่างดี มีพัดลม มีถุงยาง เจล ครบ ค่าบริการ1ฟอย 1ฟอยคือกาแฟใช้แทนเงินสดข้างใน 1ฟอย=100บาท

 วันนั้นเรามีความสุขกันมาก ก็ทำได้ทุกท่าที่ผู้หญิงทำได้ อาจจะเขิญๆกันบ้างแต่ก็มีความสุข แต่ความรักของผมกับบอยก็มีถึงจะที่ต้องจากกัน เมื่อวันที่จำแนกแดนมาถึง ต้องเข้าใจก่อนว่าเราอยู่แดน5 เป็นแดนแรกรับทุกอย่างค่อนข้างลงตัวแล้ว แล้วต้องจำแนกแดนตามความถนัด และโทษ บอยเสียเงินให้กับผู้คุม2หมื่น5พันบาท เสียให้ผมอีก5พันบาทขออยู่แดน5ต่อ แต่แล้วหลังจากที่ผู้คุมรับเงินไป วันจำแนกก็มาถึง ......!!

ตอนที่3 ชีวิตจิงไม่ต่างอะไรกับนิยาย สังคมคนคุกโลกแคบๆ

จะอธิบายให้ฟังว่าการจำแนกเป็นอย่างไร การจำแนกประเภทลักษณะผู้ต้องขัง ไปตามแดนต่างๆ
แดน1 สำหรับผู้ต้องขังที่เก่งเรื่องการทำอาหาร และ เป็นนักโทษรอบแรก และคดีทั่วไป เช่น ลักทรัพย์ ยักยอก ชอกโกง
แดน2 เป็นแดนที่ ผู้ต้องขังโทษสูงหรือคดีที่เป็นข่าว
แดน3 คดียา
แดน4 คดียาโทษซ้ำซาก และพวกที่เก่งเรื่องชั่งไม้ ทำเฟอร์นิเจอร์ไม้สัก
แดน5 คดีรวมเป็นแดนแรกรับ เป็นแดนการศึกษา วาดภาพ นาฏศิลป์ โขน ดนตรีไทย ดนตรีสากล
แดน6 แดนพยาบาล สำหรับผู้ต้องขังที่ป่วย

และเมื่อวันจำแนกมาถึงผมก็เตรียมตัว ซ้อมรำอยากดิบดีกลัวว่าต้องโดนไปแดน1 แต่มีคนบอกว่าแดน1สบายกว่าเยอะ แต่ผมไม่อยากไป อยากอยู่กับบอย ผมกับบอยจำแนกวันเดียวกัน มีผู้เข้าจำแนกทั้งหมด 238 คน ก็ทยอยเข้าทีล่ะ 10 คน บอยเข้าจำแนกก่อนผมเข้าไปประมาณ10นาที ตอนบอยออกมาจากห้องจำแนก เค้ามองมาที่ผมแล้วส่ายหัว ผมนิพอจะเดาได้เลยว่า..... ไปแดนอื่นแน่นอน และเมื่อถึงตาผมเข้าห้องจะแนก ผู้ต้องขังยืนเรียงกัน 10 คนหน้ากระดาษ แล้วแต่ว่า เจ้าหน้าที่จะสัมภาษณ์ใคร คนที่โดนสัมภาษณ์คนแรกคือผม เจ้าหน้าที่แดน1เรียกผม ให้แนะนำตัว

ผม: อนุญาตครับ กระผม นช. ...... เลขหมาย..... คดี..... โทษ...... ขอเข้ารับการจำแนกครับ
พอผมพูดจบ เจ้าหน้าที่แดน1 ก็เลือกผม แต่ผมบอกว่าผมมีความสามารถนาฏศิลป์ไทย เจ้าหน้าแดน5ก็บอกไหนรำให้ดูหน่อย ตอนนั้นคือแบบตื่นเต้นมาก เพลงไม่มีต้องร้องเอง รำไปด้วย ผมใช้เพลง เพลงเทพบันเทิง รำไปประมาณ1 นาที เจ้าหน้าที่แดน5 บอกผมเอาคนนี้ อารมณ์แบบมาออดิชั่น เลย สรุปเลยผมได้อยู่ฝ่ากการศึกษาแดน5 นาฏศิลป์ แล้วผมก็ออกมาเจอบอยนั่งรอผมอยู่ ผมรีบวิ่งไปหาบอยทันที

ผม: ตัวเองเค้าได้อยู่แดน5 น่ะ
บอย: ดีแล้ว แต่อยู่ได้ใช่ไหม บอยต้องไปแดน4 น่ะ
ผม: อาว.....!! น้ำตาไหลออกมาไม่รู้ตัวเลย
ย้ายแดนแล้วเราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว อยู่ในเรือนจำเดียวกันแต่คนล่ะแดนก็ไร้ความหมาย
บอย: ก็อยู่ในบ้านเหมือนเดิมนะ ห้ามมีใคร อยู่กับเพื่อนๆบอยนะ บอยรักอามมากนะ ขอโทษที่อยู่ดูแลต่อไม่ได้. ผมนิร้องไห้ไม่หยุดเลยคือเวลาที่อยู่ด้วยกันถึงจะไม่นานแต่ก็แพ้ความดีความเอาใจใส่ คือรักไปแล้ว ทำอะไรไม่ได้เลย.

บอย: อามรอบอยกับมานะ บอยจะหาทางกับมาแดน5 ให้ได้ บอยรักอามมากน่ะ คนดีของบอย
ยิ่งพูดเราก็ยิ่งร้อง ทำอะไรไม่ถูกเลย

เช้าวันต่อมา เข้าแถวเคารพธงชาติเหมือนทุกวัน หลังจากนั้นก็ประกาศผลการจำแนกว่าใครอยู่แดนอะไรบ้าง พร้อมกับเก็บข้าวของเตรียมย้ายในวันนั้นเลย  พอสั่งเลิกแถวผมรีบวิ่งไปหาบอยทันที ช่วยบอยเก็บของทั้งน้ำตา คือแบบไม่อยากให้ไปเลยยย. แล้วอามจะอยู่ยังไง บอยบอกบอยจะกับมาดูแลอามเหมือนเดิม อย่าพึ่งมีใครนะ เก็บของเสร็จก็ ได้เวลาย้ายแดน มีเสียงประกาศ "ผู้ต้องขังที่มีรายชื่อย้ายแดน4ทุกคนนะคับรวมตัวหน้าตึกเรือนนอนในเวลานี้ด้วยคับ" ผมนิยิ่งร้องหนักเลย ก็ไปส่งบอยที่หน้าประตูแดน5 คำสุดท้ายที่บอยพูด รอบอยกับมานะ คนดีของบอย ผมก็พยักน่า พร้อมทั้งน้ำตา

ชีวิตหลังจากวันนั้นคือ ไม่มีบอยแล้วคือผมรู้สึกโดดเดี่ยวมากเคยทำอะไรด้วยกันทุกวัน ตื่นมาก็ลงมาเจอหน้ากัน อาบน้ำพร้อมกัน กินข้าวด้วยกัน ทำแบบนี้ทุกวัน แต่วันนี้มันเปลี่ยนไป เปลี่ยนไปแล้ว ผมยังคงทำทุกอย่างเหมือนเดิมแต่ไม่มีบอยอยู่ข้างๆแค่นั้นเอง มาทรมาณมากเลยนะคับ เพื่อนบอยดูแลเราต่อเป็นอย่างดี แต่คือไม่เต็มที่เหมือนที่บอยดูแล เพราะเค้าไม่ใช่แฟนเรานิเนอะ ผมใช้ชีวิตที่ไม่มีบอยมา1อาทิตย์ อยู่แบบตามมีตามเกิด เพราะผมไม่มีญาติมาเยี่ยม คือไม่สุขสบายเหมือนตอนอยู่กับบอย ในหนึ่งอาทิตย์นั้น ก็มีคนมาจีบนะมาถามว่า มาอยู่กับผมไหม มาอยู่กับผมไหม ด้วยความที่เรารอบอย ก็ตอบไม่ว่าไม่ รอบอยกับมา เค้าก็พูดกันว่า มันกับมาไม่ได้แล้วย้ายไปแล้ว อะไรแบบนี้ ผมก็ใช้ชีวิตคนเดียว อาบน้ำคนเดียว กองงานที่ผมอยู่คือ นาฏศิลป์วันๆก็ซ้อมรำ เรียนรำ มีครูจากข้างนอกมาสอนบ้าง แต่ส่วนมากก็จะว่างๆ ไม่ได้ทำอะไร ซ้องรำวันล่ะ 2 ชม เอง ของใช่ส่วนตัวที่บอยทิ้งไว้ก็เริ่มจะหมด กาแฟฟอยที่บอยทิ้งไว้ให้ใช้ก็เริ่มจะหมดไปทุกวัน เพราะต้องกินต้องใช้ เอ้ยยยย...!! จะทำยังไงต่อดี
มีอยู่วันนึงผมไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุด ก็มีพี่คนนึงชื่อเจมส์ เดินมาหาผมแล้วก็มองหน้าผมขยิบตา ยิกๆ ผมก็ยิ้มๆ เค้าเดินเข้ามาหาผมเอามือผมไปจับของเค้าแล้วบอกช่วยหน่อย ช่วยหน่อย 18+ นิดนะคับ ผมก็เอิ่ม ทำเป็นขัดขืนนิดหน่อยแต่ตอนนั้นคือแบบ พี่เจมส์หล่อมากกกก ขาวหล่อ สักแบบฝรั่ง แถมเดิมๆด้วยไม่โม ผมก็ทำให้เค้าแบบใช้ปากในห้องสมุด ห้องสมุดไม่ค่อยมีคน เงียบสงบ หลังจากเสร็จแล้วพี่เจมส์บอก ไอ้บอยย้ายไปแล้วดิเหงามาหาพี่ได้เสมอ คือในใจตอนนั้นทำไมพี่เค้าไม่คิดจะเลี้ยงเรา เอาผมไว้แค่แก้เหงาเท่านั้นเอง สองอาทิตย์ต่อมาของใช้ผมเริ่มหมดแล้วคงรอบอยไม่ไหว. อยู่ๆก็มีพี่คนนึงชื่อเอส เดินมาคุยกะผม เขียนจดหมายน้อยหาผมทุกวัน คือก็จีบผมตั้งแต่วันที่บอยย้ายแล้วอ่ะจนนี้ 2 อาทิตย์แล้วก็ยังจีบอยู่ ผมตอบตกลงคบกะเอส วันนั้นเอสก็ถามผมว่า ของใช้ใช้อะไรบ้าง แกงกินวันล่ะกี่ถุง คือเอสไม่ได้มีเหมือนบอย แต่มีญาติเยี่ยมตลอด พอจะส่งเสียเลี้ยงดูเราได้ แต่ก็ตามมีตามเกิด ของใช้ที่ผมใช้ก็ซื้อมาให้บ้างไม่ให้บ้าง แกงจากที่บอยส่งผม วันล่ะ4 ถุง แต่เอสส่งวันล่ะ 2 ถุง เสื้อผ้าจากมีคนซักให้อยู้กะเอสผมต้องซักเอง แถมต้องซักให้เอสด้วย เอ้ยยยย...!! เหนื่อย

ส่วนเพื่อนๆกะเทยก็เปลี่ยนไปจากแบบพูดดีกะเราคุยดีกะเราตอนเราคบกะบอยอะไรก็ยอมเราหมด. แต่ตอนนี้คือแบบ หน้ามือเป็นหลังมือ จากเคยมีทุกอย่าง แต่ก็เอาเหอะ ดีกว่าไม่มีคนเลี้ยง มีอยู่วันนึงผมทำผิดกฎระเบียบอาบน้ำเรือนนอน พร้องทั้งสูบบุหรี่บนเรือนนอนอีก วันนั้นรู้ชะตากำเลย หลังจากลงจากเรือนนอน มีเสียงประกาศเรียก นช.....มาพบเจ้าพนักงานใต้ตึกในเวลานี้ด้วยคับ. ผมรับวิ่งไปทันทีหลังสิ้นเสียงประกาศ.

เจ้าหน้าที่ : วิดพื้นถ้าเตียม ในมือถือกร้อง กร้องคือ ไม้เรียวแล้วมีลูกตุ้มอยู่ตรงปลาย เวลาตีให้ตรงลูกตุ้มตีมาที่หลัง ทีผมทีแรก น้ำตาผมนิ ไหลออกมาเลย คือแบบจุก มาก ตีผม5ครั้ง พร้อมให้ลุกนั่ง 500 โหหหห..!! คือแบบ อาทิตย์นั้นทั้งอาทิตย์ผมแบบเดินไม่ได้เลยขาไม่มีแรง ระหว่างนั้นเอสก็ไม่ได้สนใจใยดีอะไรผม จนครบกับเอสได้ประมาณ2 เดือนเอสก็ย้ายไปแดน1 ผมกับมาโสดอีกครั้ง ครั้งเอสเป็นบทเรียนต้องหาแฟนดีๆ ตอนนั้นก็มีเข้ามาหลายคน เราก็ยังไม่ตัดสิ้นใจ แล้วก็มีแฟนกะเทยคนนึงเขียนจดหมายน้อยมาหาผม กะเทยคนนั้นจับได้ ว่าแฟนมันแอบเขียนจดหมายมาหาผม พอขึ้นเรือนนอน เวลาประมาณ6โมง มันก็เดินมาหาผมแล้วก็ถีบเข้ามาที่หน้าผม ผมไม่ทันตั้งตัว แล้วมันก็ทั้งแตะทั้งต้อย ผมนิเลือดออกปากเลย หน้าฉ่ำไปหมด กะเทยคนๆในห้องเครียที่ตบให้เป็นวงกว่าไม่มีใครห้าม พอผมตั้งตัวได้ก็สวนคืน ไปหลายดอกแบบไม่ยั้งเหมือนกัน ต่างคนต่างไม่ไหวก็หยุด แล้วก็มารู้เรื่องว่าผัวมันเขียนจดหมายมาหา แต่ผมไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้ตอบไม่ได้แอบไปกินใคๆเลย อีกะเทยคนนั้นมันคิดว่าผมแอบไปกินกับผัวมัน แต่คือเรื่องนี้ผมผิดที่รับจดหมาย ผัวมันแล้วไม่บอกมัน การแย่งแฟนหรือไปยุ้งกับแฟนคนอื้นถือเป็นเรื่องใหญ่มากในคุก ผู้ชายมาเล่นกันกะเทยที่มีผัวแล้วก็เคยมียกพวกตีกันมาแล้ว ดังนั้นเรื่องนี้เป็นข้อห้าม ห้ามยุ้งกับคนที่มีเจ้าของแล้วเด็จขาด

หลังจากเอสย้ายไปได้1วันผมก็มีคนใหม่ทันที เริ่มอยู่เป็นและ คนนี้ดีดีมากก ดูแลผมอย่างดีทุกอย่างเหมือนที่บอยดูแล ไม่มีผิดเลย แถมเวลาออกไปเยี่ยมญาติยังให้ผมลงชื่อแล้วออกไปด้วยกัน คนที่มาเยี่ยมแฟนคนนี้ของผมเป็นแม่เค้า ตอนแรกแม่เค้าก็ตกใจแต่พอคุยไปคุยมาแม่เค้าก็เข้าใจ และยอมรับผมได้ แหนผมคนนี้ดูแลดีทุกอย่าง อาบน้ำเช้าเย็นก็ต้องถูหลังให้กันทุกวัน กินข้าวก็กินพร้อมกัน ทำอะไรด้วยกันตลอด มีความสุขมากผมคบกับคนนี้มา 1 ปี 2 เดือน จนวันที่ผมปล่อยตัวออกมา วันที่ผมได้รับอิสระภาพ เค้าบอกกับผมว่าอย่าทิ้งเค้านะ ไม่ต้องมาเยี่ยมแต่เขียนจดหมายมาหาบ้างก็ยังดี แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว สัญญาจะรักอามตลอดไป แล้วทุกวันนี้ผมไปหาแม่เค้า แม่เค้าพาผมไปเยี่ยม แฟนคนนี้ตลอดเราเขียนจดหมายหากันทุกอาทิตย์ ผมปล่อยออกมาได้ 3 เดือนแล้วคับ ความรักที่ผมมีให้เค้าไม่เคยลดลงเลย ไปเยี่ยมตลอด แม่เค้าก็ดีกับผมทุกอย่าง เลยยย ผมรอเค้าออกมาเหลืออีกแค่ 2ปีกว่าๆเอง

รอได้สบายมาก

ขอบคุณที่ติดตามน่ะคับ ติชมได้เลย เขียนผิดไปขออภัยด้วยนะคับ ขอบคุณคับ

ลึกกว่านี้ไม่ได้แล้วคับกลัวโดน

ที่เขียนไม่ได้แน่นำให้เข้ามาอยู่ข้างในนะคับ ความลำบากมีอีกเยอะคับ ที่ผมไม่ได้พูดถึง

ตอนที่ 4 พิเศษ เจาะลึกแฟนคนที่สามพร้อมทั้งการป้องกันวิธีสถานที่ในการมีเพศสัมพันธุ์

ต้องบอกก่อนนะคับว่าที่เขียนมาทั้งหมดคือเรื่องจริงประสบการณ์จริงทั้งหมด มันเป็นเพียงโลกแคบในกรอบสี่เหลี่ยมคับ ไม่เคยเข้าไปไม่เคยสัมผัสไม่รู้หลอกคับ✨

เรื่องบอย บอยเข้าใจคับว่ามันเป็นธรรมเนียมที่ผัวเก่าย้ายไปก็ต้องมีผัวใหม่เลยเป็นเรื่องปกติคับ อยู่แดนสี่ บอยไม่ได้มีใครใหม่แล้วคับอยู่แต่กับเด็กๆในบ้าน จากที่สอบถามเพื่อนๆที่แดนสี่นะคับ

เพศสัมพันแน่นอนว่ามันสำคัญเรื่องการป้องกันมากทางเรือนจำมีถุงยางอนามัยไว้ให้เบิคคับมีเจลด้วยแบบซอง พร้อมทั้งมีตรวจHIVทุกๆสามเดือนคับ ถ้าสมัครใจก็ตรวจได้เลย แน่นอนผมกับเบสตรวจคับผ่านไม่มีปัญหาอะไร เพราะป้องกันตลอด ส่วนกะเทยคนอื้นก็มีติดเชื้อบ้างอะไรบ้างก็รับยากันไปแต่น้อยคับไม่เยอะ ส่วนเรื่องความสะอาด คนที่เป็นฝ่ายรับต้องทำความสะอาดจุดซ้อนเร้นคับ (หรือที่กะเทยรู้จักกันดีกับคำว่าทำแท้งคับ) คือการเอาขวดน้ำเล็กไส่น้ำให้เต็มแล้วบีบเข้าไปในตูด แล้วเบ่งออกมา ทำแบบนี้หลายๆรอบจะดูว่าสะอาดแล้วพร้อมรบคับ จะได้สะอาดไม่แถมทองผัว จิงๆข้างนอกมีที่ฉีดตูดสามารถใช้ได้คับ ผมกับแฟนคนที่3 จะมีอะไรกันทุกวันศุกร์ แหละวันอาทิตย์คับ ถ้าวันศุกร์ กับอาทิตย์มาถึง ผมต้องไปทำแท้งรอเลยคือเราต้องรู้เวลาต้องสะอาด สถานที่มีSEX ก็มีหลายที่ หลังราวก็จะมีกะเทยขายบริการอยู่ ครั้งล่ะ 1ฟอย หรือแล้วแต่ตกลง อันนี้ไม่ขอให้รายละเอียดนะคับ มีสโตร์เก็บของ ห้องน้ำเจ้าหน้าที่ ทุกที่ต้องแอบๆนะคับ เจ้าหน้าที่รู้ไม่ได้ ผิดกฎฃ แต่บางที่เจ้าหน้าที่ก็รู้แต่ทำเป็นไม่สนใจ เพราะเข้าใจชีวิตพวกเรา ที่ประจำของผมกับเบส จะเป็นสโตร์เก็บของคับ มิดชิดสะอาด ราคาเช่าก็ 1 ฟอยต่อครั้งคับ จ่ายให้กับผู้ต้องขังที่มีหน้าที่ดูแลสโตร์จุดนั้นคับ

หลังที่แฟนคนที่สองคือเอส ย้ายไปแดน1 เรียนร้อยแล้ว ก็มีแฟนคนที่3 เข้ามาทันที ขออนุญาตใช้นามสมมุติชื่อแฟนคนที่3 เพราะอาจรู้ได้ว่าเป็นใครเพราะเค้ายังติดอยู่ข้างในกลัวจะมีปัญหาตามมา ขออนุญาตใช้ชื่อ เบส และกันนะคับ ต้องบอกก่อนว่าเบสเนี้ยอยู่บ้านใหญ่ เป็นขาใหญ่เหมือนกัน เบส เป็นผู้ชายที่ หุ่นหมีสักเต็มตัวน่าตาก็พอใช้ได้ แต่เบสเนี้ยเกรียจกะเทยมากกกก ก่อนน่านี้เบสเป็นคนปากจัดมาก มากจริงไรจริง ชอบด่า ชอบแซวกะเทย รวมถึงผมเดียว คือเจอหน้าเป็นต้องกัด ประมาณนี้ พอเอสย้ายไปแดน1 เบสก็เข้ามาจีบเลย วันแรกที่เข้ามา เดินมาหาผมแล้วทำปากจู๋ ไส่ ผมบอกจูบนะ ผมก็ทำปากจู๋ตอบ เบสก็เอาปากมาจูบผม ทันนี้ (อันนี้ต้องเข้าใจนะคับว่าข้างในไม่มีผู้หญิงเลย เวลาผู้ชายเห็นกะเทยก็จะคิดว่าเป็นเหมือนผู้หญิงคนนึง) ผมก็พูดไปว่า อย่ามาทำให้คิดน่ะ 

เบส : เบสคิดจริง อามจะจับมือพร้อมเดินไปกันเบสป่ะล่ะ

ผมก็ยิ้มๆไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ในใจคือแบบฟินมากกกกกก...!! จริงๆก็แอบชอบเบสมาตั้งแต่ตอนคบกับเอสแล้ว ตอนอาบน้ำเบสก็มาอาบด้วยทั้งๆที่เบสไม่เคยมาอาบตรงที่ผมอาบเลย ที่อาบน้ำจะมีสองแบบ มีทั้งแบบฝักบัวและตักอาบ เบสจะอาบแบบตักอาบทุกวันเพราะบ้านเบสจะอยู่ตรงนั้น แต่ต้องมาอาบฝักบัวเพราะอยากอาบน้ำกับอาม จีบมาปะมาณ3วันก็ ส่งยอด ผู้ชายต้องส่งยอดเราเป็นเรื่องปกตินะครับสำหรับคนที่คิดจะเลี้ยงกะเทยข้างใน แกงสี่ ขนมสอง ของใช้ทั้งหมด พร้อมกับเสื้อผ้าใหม่ทั้งหมด ส่วนเสื้อผ้าที่บอยให้ต้องทิ้งทั้งหมด เลยย มันเหมือนเป็นเมียเบสแล้วทุกอย่างต้องเป็นเบสอ่ะคับ เสื้อผ้าทุกตัวจะมีการสกรีนชื่อเจ้าของไว้ เสื้อผ้าของผมทั้งหมดสกรีนชื่อเบสหมดทุกตัวคับ จันทร์ ถึง ศุกร์ จะไส่ชุดหลวงในตอนกลางวัน ช่วงเย็นขึ้นนอนไส่ชุดตามสบายที่เรามี และเสาร์อาทิตย์จะเป็นวันหยุด ไส่ชุดปกติเลยไม่ต้องไส่ชุดหลวงคับ แต่ถ้าคนไหนไม่มีเสื้อผ้าก็จะไส่ชุดหลวงกันไป เบสก็ดูแลเอาใจไส่ผมดีมาก จะบอกว่าเบสกับบอยเป็นเพื่อนกัน บอยรับรู้ว่าอามกับเบสคบกันก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะบอยคงไม่ได้กลับไปแดน5 แล้ว เบสก็ดูแลผมอย่างดีไม่เคยขาด ทั้งอาหารการกินความเป็นอยู่ เช้าลงมาจากเรือนนอนจะมายืนรอตรงทางลงทุกเช้าให้เด็กๆชงกาแฟ พร้อมกับขนมไว้ให้ ทุกเช้า แค่แบบข้างในเค้าฮิตกินกาแฟกันมันดูเหลือ มันดูแพง ยิ่งพวกขาใหญ่ด้วยแล้วต้องเวอร์ไว้ก่อน

เพราะคำนี้ "มันเสียไม่ได้" ทุกเช้าผมกับเบสจะจิบกาแฟป่ะมาณ10 นาทีแล้วค่อยอาบน้ำ น้ำไม่ต้องกลัวหมดเพราะให้เด็กตักไส่ถังไว้คนล่ะสามถัง อาบแยกกับพวกผู้ต้องขังคนอื้นๆ ของอาบน้ำขันสบุ่ทุกอย่างเด็กๆเตรียมให้หมด เพียงแค่เดินไปอาบเท่านั้น อาบเสร็จเด็กก็จะเอาเสื้อผ้าชุดใหม่ที่รีดแล้วเรียบร้อยพร้อมผ้าเช็ดตัวมาให้ (การรีดผ้าแอบเจ้าหน้าที่รีดมีคนรับจ้างรีด30ชิ้น120 บาท) เสื้อผ้าเราต้องรีดทุกชุดแม้กะทั้งชุดนอน คือพวกขาใหญ่ต้องเวอร์ไว้ก่อน หลังจากจิบกาแฟอาบน้ำแล้วเรียบร้อย ก็เตรียมตัวเข้าแถว ปกติคนอื้นๆจะกินข้าวที่โรงเลี้ยงก่อนเข้าแถวแต่เบสจะกินหลังเลิกแถวไปแล้ว. พอเลิกแถวก็ตะมีเด็กเตรียมอาหารไว้เรียบร้อย เป็นแบบนี้ทุกเช้า ระหว่างวันผมกับเบสก็จะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ข้อเสียคือกระดิกไปไหนไม่ได้เลย ต้องอยู่ในสายตาเบสตลอด เวลาผมไปซ้อมรำเบสก็จะมานั่งเฝ้านั่งรอง ค่อยซื้อน้ำซื้อไอติมมาให้ตลอด ตอนนั้นความรักของผมกับเบสคือมันแบบรู้สึกดีมาก วันเกิดผมเบสก็ทำการ์ดมาให้จัดงานวันเกิดให้ใหญ่โต อารมณ์จะคล้ายๆกับงานแต่งแหละแต่คืองานวันเกิด อาบน้ำตอนเย็นเบสก็จะเอาหินมาขัดหลังให้ทุกวันแรกกันขัด ทำแบบนี้ทุกวันเลย ผมจะขึ้นห้องก่อน เบสก็จะมายืนหน้าห้องผมทุกวัน มาคุยกันด้วยภาษามือ หรือที่เรียกว่าตีธง เพราะมันอยู่ไกล พูดกันไม่ได้ยิน ภาษามือ หรือการตีธง ก็จะมี รักนะ อันยอง ฝันดี อะไรแบบเนี้ยคับ และทุกวันคำพูดที่เบสพูดกับผมคือ เบส: ใครรักเค้า? ผมก็ต้องตอบว่า เค้า เบสก็จะบอกว่า เค้ารักตัวเองมากกว่าอีก รักตัวเองเท่าชีวิตเค้าเลย พูดแบบนี้พูดทุกวัน ผมกะเบสไม่เคยทะเลาะกันจนอยู่มาวันนึงผมเข้าใจผิดคิดว่าเบสนอกใจ ทะเลาะกัน เถียงกัน จนผมบอกเลิก เบสบอกไม่เลิก แล้วก็เอากรรไกร กีดไปที่กลางหัว เลือดนิไหลมาตรงหน้าผากเลย ผมนิซุดเลย รีบวิ่งเข้าไปกอดแล้วขอโทษนั่งรองไห้กันอยู่นาน

เบส: อามปล่อยไปอย่าทิ้งเบสน่ะ มาเยี่ยมเบสบ่อยๆนะ หรือเขียนจดหมายมาหาก็ได้ ผมกับเบสคบกันมา1ปี2เดือน เต็มๆเลยคับ และไม่เคยมีใครนอกใจกัน ผมกับเบส ดูแลช่วยเหลือกันมาตลอด ทั้งความรักความผูกพันมันแน่นเหลือเกิน ผมเข้าใจว่าโลกของผมกับเบสอาจจะมีความสุขแค่ในคุก เบสปล่อยมาเบสต้องมาอยู่โลกของความเป็นจิง คือมีผู้หญิง มีครอบครัว มีลูก นิคือสิ่งที่คู่ควรกับเบส. ผมได้บอกเบสแบบนี้เสมอ เพราะอยู่ข้างนอกผมไม่ได้แต่งหญิง ไม่ออกสาวแต่ขี้อ้อน เหมือนผู้หญิงแค่นั้น เบส: บอกกับผมคำนึง อามจะเป็นคนแรกแหละคนสุดท้ายของชีวิตเบส ที่เบสจะจับมือไปใช้ชีวิตด้วยกัน ข้างนอก คำพูดพวกนี้สำหรับกะเทยคนอื้นๆอาจมองว่ามันก็พูดได้มันอยู่ในคุก รองออกไปสิ หมาหัวเน่าแน่ ยังไงหรี ก็ดีกว่าตูด ผมก็เฉยๆแล้วแต่เวรแต่กรรม ทำบุญด้วยกันมาแค่ไหนก็แค่นั้น

แต่ตลอดเวลาที่คบกันมันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากแค่ผิดที่ แต่ก็ทำให้ผมกับเบสมาเจอกัน ยิ่งใกล้วันปล่อยผมกะเบสนิตัวติดกันตลอด ไปไหนไม่หางกันเลย 3 วันสุดท้ายร้องไห้กันทุกวัน นึกสภาพดิผู้ชายสักทั้งตัวนั่งร้องไห้กอดเรา จิงๆพวกสักเยอะอยู่กับเพื่อนเก่งๆพอมาอยู่กับแฟนนิตัวนิดเดียวจิงๆน่ะเอาใจเก่าดูแลดี เมื่อก่อนคือมองคนพวกนี้ผิดไป กลัวมากแต่พอได้มาสัมผัสแล้วแบบยากที่จะลืม จนมาถึงวันที่ผมปล่อย เบสเขียนจดหมายให้ผมฉบับนึงแล้วยื่นให้ บอกออกไปแล้วค่อยอ่านนะ แล้วก็น้ำตาไหล ต่างคนต่างร้องแต่ผมต้องไปแล้วหลังจากที่ออกมาจากประตูเรือนจำ ผมก็ทำเอกสารเสร็จเรียบร้อยก็มาเปิดดู เห้ยยยยย...!!! น้ำตาไหลแบบ ไม่อายคนข้างนอกเลย ข้างในจดหมาย ...............

ตอนที่ 5 จดหมายจากเบส "อามต้องอ่านหลังจากออกจากประตูเรือนจำไปแล้วนะ

หลังจากที่ผมออกมาจากประตูเรือนจำก็ทำเรื่องเอกสาร ต่างๆเรียบร้อยแล้ว ผมก็เดินไปหามุมสงบๆระหว่างรอครอบครัวมารับ ผมก็เปิดดู จดหมายที่เบสเขียนมาให้ พอเปิดออก ผมถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่จริงๆ มันเป็นภาพวาดระบายสีน้ำเป็นรูปคู่ของผมกับเบส เป็นการวาดภาพเหมือนน่ะคับ ด้านหลังภาพมีข้อความเขียนไว้ว่า.......

To คนสุดท้ายของชีวิต

ภาพนี้ทำให้เพื่อเวลาเหนื่อย หรือเหงา ยังมีเค้าคนนี้คอยเป็นกำลังใจให้นะ แล้ววันที่ 16 เดือน 8 เป็นวันอะไร แล้ว วันที่ 4 เดือน 11 เป็นวันอะไร รู้ป่ะเค้าจำได้นะไม่เคยลืมเลย ทุกเรื่องของเรา ตัวเองอ่ะเป็นสุดที่รักของเค้าแล้ว อย่าลืมสัญญาของเรานะ เค้าก็จะทำให้ได้นะว่าเคยพูดอะไรไว้กับตัวเอง จำได้ทุกอย่างเลยด้วย วันนี้เป็นวันสุดท้ายของตัวเอง ออกไปอยู่ข้างนอกทำตัวดีๆนะไม่ต้องกับเข้ามาอีก ออกไปรอเค้าก่อนนะ ถ้าเบื่อๆมาอยู่กับแม่เค้าก่อนไปช่วยแม่เค้าขายของบ้างนะฝากดูแลแม่แทนเบสด้วยนะแล้วเบสจะออกไป เค้าไม่รู้จะอยู่ต่อยังไงไม่มีตัวเองค่อยบ่นค่อยด่าค่อยหาเรื่อง เค้าคงเหงาหน้าดู อามจะเป็นคนแรกแหละคนสุดท้ายของเค้านะ

สัญญาได้ไหม ว่าเธอจะไม่ทิ้งกัน ในวันที่ฉันนั้นลำบาก เธอกล้าสาบานหรือเปล่า ว่าเธอจะรักกับฉัน
นั้นเป็นคนสุดท้าย ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นมา
เมื่อเธอเจอทางที่ดีข้างหน้า เธอสัญญากับฉันได้ไหม
สัญญากับฉันได้ไหม จะรักกับฉันไปตลอดชีวิต

สุดท้ายนี้ขอให้ที่รัก รักเค้ามากๆนะ แล้วอย่าลืมสัญญาที่ให้กันไว้ว่าจะไม่ทิ้งกันนะ รักและห่วงอยู่เสมอ
From เบส คนที่รักอามหมดหัวใจ

ระหว่างที่ผมอ่านเชื่อไหมคับว่าไม่มีช่วงไหนเลยที่ผมจะไม่มีน้ำตา หน้าเบสรอยมาตลอดเวลา มันยากที่จะพูด ในใจก็คิดว่าเบสไปเรียนต่างประเทศอีก2ปีจะกลับ ผมรอได้อยู่แล้วสบายมาก
_________________________________________________
อธิบายเรื่องภาพวาดนะคับ ในแดน5 มีฝ่ายชั่งศิลป์ด้วย มีชั่งสิบหมู่ เราจะไปจ้างเค้าทำการ์ด เวลามีวันพิเศษ "พอจะรู้แล้วมั้งว่า เรือนจำไหน"

ส่วนที่เบสเขียนในจดหมาย วันที่16 เดือน8 คือ เราจูบกันครั้งแรก พร้อมกับคบกันวันแรกคับ
และ วันที่4 เดือน11 คือวันเกิดของผมเองคับ
______________________________________________

เรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย!! เกย์หนุ่มเล่าประสบการณ์ กินดีอยู่ดี พร้อมชีวิตรักในคุก

ที่มา : pantip หมายเลข 37664490

เครดิต :

ข่าวดาราบน Facebook อัพเดตไว เร็วทันใจ คลิกที่นี่!!
คุณ : แค่แนวคิด คิดเผื่อไว้
สถานะ : บุคคลทั่วไป
IP : 103.10.197.90

103.10.197.90,,103-10-197-90.pacswitch.com ความคิดเห็นที่ 1 [อ้างอิง]
ถ้าให้กู ติดคุกแบบว่า คดีไม่ตั้งใจ เช่น มีเรื่องชกต่อยแล้วทำคนสาหัสนี่ ติดคุก ทำใจไมไ่ด้ ก็สู้ตายน่าจะดีกว่า เอ้ยกูแมน ไม่ใช่ เกย์ ตุ๊ด แต่ในคุกมันทรมานมาก ไม่สบายเหมือนคอนโดรังหนูของกู เพราะ ถ้าป่วยล่ะ ออกจากคุก ชีวิตก็ลำบาก เพราะไม่ได้รวย ซื้อปืนไว้กับกระสุนเยอะๆ พอถึงจุดสิ้นสุด ก็ระเบิดโลกให้เป็นจุณไปเลย แล้วก็ไม่พ้นโดนฆ่าตาย แค่แนวคิดยังไม่เคยมีใครทำมาก่อนเลย น่ะ หรือไม่ก็ปล้นธนาคาร แล้วหนี กลายเป็นโจรไปเลย ยังไงก็ตาย ชีวิตจริง มันไม่เหมือนในหนัง เจ็บจริง ป่วยจริง ทรมาน ไกล้ตาย หมดแรง แต่ถ้ารวย ก็อดทนได้ รอวันออกจากคุก หลังจากนั้น เริ่มต้นชีวิตใหม่ได้


[ วันพุธ ที่ 16 พฤษภาคม 2561 เวลา 15:05 น. ]
" ประกาศ "
ละเว้นการทำผิดศีล โดยไม่ส่งข้อความที่สร้างความไม่สบายใจกับผู้อื่น
ความเห็น : 
เพศ : 
 ชาย    หญิง    ไม่ระบุ
โดย : 
 

ทางทีมงานไม่ขอรับผิดชอบข้อความต่างๆ ขอให้ผู้โพสรับผิดชอบตัวเอง และรับผิดชอบต่อสังคม
ถ้าข้อความใดส่งผลต่อประเทศชาติ ทีมงานพร้อมจะส่งรายละเอียดให้เจ้าหน้าที่ เพื่อตามจับตัวผู้กระทำผิด



กระทู้เด็ดน่าแชร์